Hin eftir því sem virðist hálfsárslega færsla

Ég hef ekki verið algerlega aðgerðarlaus síðan ég kom til Svíþóðar, þó svo megi kannski virðast miðað við króníska bloggleti. Ég ætla að reyna að muna í stórum dráttum það sem ég hef tekið mér fyrir hendur síðan í september.

Fyrsti hluti landafræðinámsins fór í æfingar og fyrirlestra um grundvallaratriði í landafræði. Loftmyndatúlkun, kortagrúsk, GPS, kortagerð ofl. Þvínæst tók við verkefni tengt svæðinu í kringum Mälaren (vatnið sem liggur langt inn í land frá Eystrasalti.) Þetta verkefni fól í sér ferðir til allra helstu staða við vatnið, svo maður fékk að ferðast aðeins og sjá umhverfið. Þessi byrjunaráfangi fór einnig í að bæta stafsetninguna í sænskunni minni. Núna kemst maður ekki upp með að skrifa neina engilsaxnesku, svo það er betra að sænskan sé læsileg.

Kort sem ég gerði með hjálp Google Earth yfir staðina sem við heimsóttum. Taflkóngurinn er húsið mitt og hippahandabendingin sýnir hvar skólinn er.

Eitt sem er alveg nýtt fyrir mér hérna er nauðsyn þess að ferðast með almenningssamgöngum langar leiðir. Ég var mjög heppinn að finna svona fína íbúð með mjög stuttum fyrirvara í Stokkhólmi, en hún hefur þann eina galla að það tekur klukkutíma að komast í skólann. Kosturinn við þetta fyrirkomulag er að nokkrir skólafélagar mínir búa á sömu lestarlínu og við hittumst reglulega og spilum fótbolta eða FIFA eða reykjum vatnspípu.

Annar Google Earth leikur. Hér sést greinilega að ég þarf að lestast yfir þvera borgina til að komast í skólann. Maður lærir vel á lestarkerfið fyrir vikið. Gotland sést í bakgrunni.

Næsti hluti var nokkru strembnari, en það voru margir fyrirlestrar og mikið af upplýsingum að lesa og leggja á minnið tengt nátturulandafræði (t.d. veðurfræði, jarðmyndanir og jarðsaga, hafstraumar og tengd kerfi, þekking á jarðvegi, berg og steintegundir o.m.fl.) Próf í þessum pakka var seint í nóvember og ég fékk út úr því í dag. Svíum þykir gaman af bókstafaskalanum við einkanagjöf svo ég fékk B. Miðað við allt sem þurfti að læra og tímann sem gafst til verð ég að segja að ég er frekar ánægður með þetta B.

Nú er nýr hluti byrjaður sem fjallar meira um samfélagslandafræði. Nú er mun minna af fyrirlestrum hjá mér, en ég hef ekki náð að einbeita mér jafn vel að bókinni. Það er próf eftir viku og ég þarf að ná að beina augunum að bókmenntunum í stað Star Trek, sem hefur upp á síðkastið stolið allmikilli athygli. Prófið getur ekki mögulega verið jafn mikið um sig og prófið í nóvember, svo ég hef ekki stórar áhyggjur.

Desember hefur ákveðið að hlaupa frá manni, líklega bara vegna prófsins eftir viku, en ég á alveg eftir að byrja að hugsa um að það séu að koma jól. Einstaka jólaskraut mætir manni hér og þar í borg, en ég hef ekki eytt neinum tíma í miðborginni í margar vikur.

Ég að leita að sveppum. Eitt verkefni var að kortleggja náttúrufriðland í Stokkhólmi og ég við annan mann gerði sveppakort. Það var samt ekki rétta árstíðin fyrir sveppatínslu svo þeir voru ekki margir sem við fundum.

Félagar mínir hérna eru allir harðir Djurgårdarar, þ.e.a.s. þeir halda með Djurgården. Ég hef þ.a.l. ekkert val og er orðinn dálítill gårdare sjálfur. Ég fór á einn hokkíleik, en þó hann hafi tapast upplifði ég mjög rafmagnaða stemmingu í höllinni. Þeir syngja stöðugt allan leikinn bæði í hokkí og fótbolta. Myndin að ofan er tekin á fótboltaleik, síðasta leik tímabilsins. Þrátt fyrir að vera stórveldi mikið var Djurgården óþægilega nálægt falli í ár. Þeir rétt náðu að komast í umspilsæti í deildinni með sigurgöngu í lokin og mættu Assyriska í því umspili. Assyriska er frá útborg Stokkhólms sem ég bý reyndar mjög nálægt. Allavega, Assyriska vann 2-0 á heimavelli, svo Djurgården þurfti að vinna með tveim mörkum og passa sig á útivallarmarki. Þeir höfðu það, 2-0 í venjulegum leiktíma og náðu þriðja markinu í framlengingu og þar með redduðu sér. Hins vegar tóku erkifjendurnir í AIK tvennuna, deild og bikar, svo gårdarar hafa ekki haft margt gott að segja um þetta tímabil.

Framlengingin að verða búin og Djurgården búið að ná þriðja markinu. Mikill söngur og læti í áhorfendum og öryggisvaktin farin að stilla sér upp.

Í lok leiksins hlupu yfir sig glaðir áhorfendur inn á völlinn. Ég var ekki minni maður og skokkaði til að prófa grasið. Því miður er liðið í málaferlum núna þar sem einn vitleysingur tók sig til og lamdi leikmann Assyriska. Það gæti haft í för með sér sekt fyrir Djurgården.

Annað slagið lít ég út um gluggan á nóttunni og sé hjört narta í runna nágrannanna. Ég er ekkert að trufla hann þegar ég sé hann heldur leik bara David Attenborough og fylgist með þangað til hann fer af sjálfsdáðum. Ríkt dýralíf er eitthvað sem maður sér ekki heima í Miðholti. Bara nokkrir ljótir mávar og einstaka köttur sem felur sig í mýrinni.

Á laugardaginn verður víst einhver nasistaganga hérna í götunni til heiðurs einhverjum sem var myrtur 2001. Búist er við að andfasistahreyfingin hérna muni láta sjá sig og reyna að herja á gönguna. Þetta ku vera árlegur viðburður og lögreglan er löngu farin að undirbúa sig fyrir að standa á milli og koma í veg fyrir bein áflog. Ég held ég kaupi matarforða í dag og haldi mig svo innandyra. Kannski verður svo hægt að kíkja út eftir nasistum líkt og öðru dýralífi þegar myrkra tekur.

Sincerest apology to international readers, but I cannot be bothered to translate into English. Not at this time at least.

Sverige

Þann þrítugasta og fyrsta síðasta mánaðar flaug ég loks til Stokkhólms, aðeins of seinn í námsáfangann, en það ætti ekki að koma að sök. Ég byrjaði á því að læra aðeins á neðanjarðarlestakerfið með því að koma mér á hostelið sem ég fann á netinu. Það kaus ég vegna lágs verðs, en sagt er að maður fái það sem maður borgar fyrir. Ég hef ekki háan staðal á hvernig lággjaldahótel eiga að vera, og mér er alveg sama þó að rúm séu lélég, ýmis skorkvikindi skríði á veggjum, maður þurfi að skaffa eigin klósettpappír, internetaðgangi sé ábótavant, maður þurfi að labba upp átta hæðir eða hvaðeina (Reynsla frá nokkrum öðrum löndum). Að vísu var ekkert af þessu veruleikinn á hostelinu sem ég fann, svo það ætti ekki að hljóma illa, en gallinn á því var að það var nánast hvergi hægt að setjast niður við borð. Það er eitt lítið borð í öllu hostelinu sem var upptekið megnið af tímanum, og þar sem ég þurfti strax að vinna í heimanámi var þetta engin aðstaða til þess. Ég skrifaði mest þegar kvölda eða nátta fór og olli það nokkru veseni. Þannig að þrátt fyrir hégómaþægindi eins og hreinlæti og örbylgjuofn fannst mér þetta slakt. Ég hefði engu að síður verið þar fram á sunnudag ef það hefði verið laust (tiltölulega ódýrt hostel í Stokkhólmi er líklega vinsælt allan ársins hring), en þess í stað fann ég aðra gistingu sem ég sætti mig bara á að borga því það er bara í tvo daga. Þetta er nokkuð dýrara hérna, enda aðeins of ríkulegt. Ég hefði sætt mig við minna ef það hefði bara verið borð og stóll þar auk rúmsins sem ég leigi.

Ég var búinn að leita aðeins að íbúð á þeirri ágætu síðu blocket.se, og hafði fengið jákvætt svar frá einum aðila. Íbúðin liggur dálitla vegalengd frá miðju Stokkhólms, en það hefur líklega stuðlað að því að íbúðin var ennþá laus til leigu þegar ég kom. Ég náttúrulega sló til eins og skot og mér þykir ágætt að hafa reddað húsnæðinu á 2. degi hérna, en allir sem maður talar við um húsnæði vilja hafa orð á hversu erfitt það er að finna stað til að búa á. Fjarlægðarvandamálinu redda ég með örlitlu skipulagi og samgöngukorti sem borgar fyrir mig í Stokkhólmslestir og -rútur alla önnina. Allavega flyt ég inn á sunnudag sem fyrr segir.

Ég braut eitt af grunnlögmálum ferðalangsins með ferð minni hingað, en það var að ég hafði ekki hugmynd um hvar handklæðið mitt var (vitnun í heimsbókmenntir, þið sem eigi hafið lesið Leiðarvísi puttaferðalangsins um vetrarbrautina). Því fór ég og verslaði eitt stykki handklæði í dag.

Skólinn byrjaði strax (enda var hann þegar byrjaður) og þó mér hafi þótt mjög merkilegt og áhugavert það sem ég var að gera í fyrra námi finnst mér ég núna vera farinn að læra það sem ég átti að vera að læra allan tímann. Þegar námið þróast áfram skal ég kannski reyna að stikla á stóru yfir það sem ég er að læra hérna.

At the end of last month I conjured a magic carpet (called Icelandair Aeroplane Magic Carpet) and flew to Stockholm. I was a bit late for my course, but it shouldn’t be too big of a problem. I began immediately studying the underground tube system here by finding my way to the hostel I booked online. I decided on that one for budget reasons, but as they say, you get what you pay for. I don’t have high standards for hostel accommodations and I couldn’t be bothered about a stray dodgy bed, various insects crawling about, having to provide your own toilerpaper, internet access be restricted, having to walk eight storeys up or whatever (experience from various places). Actually, none of this applies to this hostel, so it shouldn’t sound so bad, but my problem with it was that there was nowhere to sit down by a table. There is one small table in the hostel, which is occupied most of the time, and since I had to get busy already on some homework I found this a predicament. I ended up doing most of the work in the evening or night, which created problems. So, despite whatever trivial luxuries such as cleanliness and access to a microwave, I found the accommodation quite unsatisfying. I would have stayed two more days however, had the hostel been available (a relatively inexpensive hostel in Stockholm is always popular), but instead I settled with a somewhat more expensive place which is alright seeing that it’s only two days until I move into a real apartment. I find this one being slightly too luxurious (there really is no availability when booking hostels in Stockholm on a short notice). I would have settled with a bed, table and chair, but since I’m here and have already paid, it’s actually quite nice.

I had prior to my arrival been looking at options on the website blocket.se, and received a positive answer from one person. The apartment is a bit far from the centre, but that has definitely contributed to the fact that it was still available when I arrived. I took the place immediately and am pleased with having fixed a residence on the day after arrival, but everyone I speak to about the subject always remind me how difficult it is to find a place in Stockholm. I’ll counter the problem of distance by a bit of responsibility (maybe standing up when the alarm clock goes) and a one-term card that pays for my local transportation. Anyway, I’m moving in on Sunday.

I broke one of the basic laws of travels when going here. I had no idea where my towel was (?). So today I corrected that oversight and bought a towel.

University started immediately (since it had actually already started) and although I was always fascinated and interested in what I was studying before (mainly languages) I feel now that I’m finally studying what I should be studying. I might elaborate a bit more on what I’ve learned as it progresses.

Hejhej

Summer

Since June I’ve been doing just about exacly the same things every day: working, sleeping, reading, nerding, etc., with the occasional gin in tonic and discovery of large green insects that aren’t native to these lands.

It’s August, so it’s just about getting dark at night. I opened the door yesterday at 01:00 and it was almost dark. I didn’t quite expect that.

I still see football matches sometimes, but my team’s fortunes have improved slightly. They beat the neighbouring rivals the other day which has quieted my heretic-workmate for weeks now. Now he talks less about football and more about his endeavours of a less decent nature.

It’s been a quiet summer on the whole, and I rather hope that this winter will have something interesting in stock, but my plans for the next years are in process.

I’ll check in here again, sooner than later.

 

Some pictures to pass the time:

 A souvenir shop in the centre, where tourists spend their money.

 Gin and tonic, on which I spend my money.

 Ducklings, who don’t think they are dependent upon human economy.

 A street where I used to earn money by delivering papers.

 The original settler of this part of Iceland. Probably didn’t look anything like that statue.

When there is a doubt of what flags to hoist for the ships, I often use the Belgian one, for Steven wouldn’t be happy about how little sun it otherwise gets. Two Belgians on one ship were rather pleased with this (I should have hoisted the Dutch flag, because there were more Dutch than Belgians on board. The Dutch however are trying to weasel money out of us, so they’re lucky I don’t simply accidentally lose their flag under mysterious circumstances.)

A person swimming in the sea. Unusual sight. Yesterday I saw a seal at the same act. Slightly more usual, but I don’t catch them often.

 Þór (white-red) on their new home ground playing rivals KA (yellow-blue). My little brother can be seen in the background, playing with a spare match ball.

 End of the match with very pleasant results.

Once it rained so much that it might even have qualified as rain in Belgium.

My sister and I went to Hrísey island last Sunday. We lived there until 1995, and our grandparents still do. This is the ferry that goes to the island and the logo on the back of it shows a ptarmigan, the island’s characteristic bird.

Hrísey church.

Inside the church. I wonder whether this church is simple enough for the Belgian protestants (a half-question to Steven out there). It’s small and simple, but quite charming.

My old kindergarten. (That word cannot be written or read without Arnold Schwarzenegger popping into mind.) There used to be playground equipment here, but it has been moved to a different location.

Ice

Þessi færsla er á ensku, því hún er ætluð þeim útlendingum sem ráfa hingað inn. Ég býst við að þeir sem kjósa að lesa íslenskan texta viti þegar að ég er á landinu og sjái fátt nýtt á þessum myndum.

Now, I’ve been so incredibly lazy that I expect to have already lost most or all of my readership on this page. I also think it’s wiser to start updating something for I received a threat that my page would be filled with French vulgarity if I didn’t. Anyway, for those who might stumble upon here I’m going to post some pictures.

After leaving Russia, I spent a week in Switzerland where I was to meet a good friend of mine who resides there. First though, I spent a day in Zurich…

Near where Nadia lives. She showed me around the city which is a very nice and traditional European one. It was a very hot day however, and coming straight from two airplanes I longed for a place to stay and clean up.

A view over Zurich from the university. Switzerland almost rivals Iceland in scenery. (Far exceeds in architecture of course)

In the evening I took the train to Bern to meet my friend, Eugenia. She and her husband Urs showed me around Heidiland.

Eugenia and Urs on a bridge over Blausee, which is a hiking area with a trout farm.

The outdoor museum in Ballenberg, where one can amongst other things see houses from all parts of Switzerland. A very interesting museum, especially if one has a certain picture in mind when thinking of Switzerland (like a log house high up in the mountains, with a metre-deep snow covering the roofs and everyone inside drinking chocolate having just returned from skiing.

A view over Bern from an observation tower.

The observation tower. Funky.

Eugenia from Argentina with me in a park in Bern.

There I am taking a picture in the archaeological museum in Neuchatel. Interesting museum, but nothing fantastic.

Mammoth slides on a playground at the museum.

Eugenia taking a picture of a church/monastery in Neuchatel. Urs minding some business on the right.

After the week I returned home to the Iceberg. I started working soon, at the port of Akureyri (Akureyri being my home town). But one of the first things I did was to accompany my father, two brothers and a cousin on a little fishing trip on my fathers boat.

Me and my younger brother Magnús fishing on the port side.

Magnús untangling a tangle. Me watching and not helping.

Where there are boats, there are seagulls. They are smarter than they look, but they look incredibly stupid.

My cousin (who is also my namesake – Benedikt) has got one.

A nice catch. Cod.

My father the long time fisherman knows how to operate the fish when caught.

There I am painting the boat for dad. It needs maintenance like other vessels.

A picture from work. Water connection on one of the piers. Probably to water the grass this time.

These water facilities are rather designed to give water to thirsty thirsty ships. (By the way, this is the very ship my father used to work on for the latter part of his fishing career. I went on it a few times as well, to keep the fishing tradition in the family.)

View from the ship over a pier and the mountains in the north. This town is in a fjord that opens to the north and has mountains on both sides.

At work we also do a lot of painting. Pier bank needs to be yellow, bollards need to be orange, ladders need to be shining orange, and we need to paint them.

A port worker minding his job.

My job was to paint the house white.

Our lorry, and view to the north. I never get bored at the scenery, even though I grew up here.

Another aspect of working here in the summers is to receive these cruise liners. This would be the Delphin Voyager. We fasten the mooring lines on to the bollards and then watch out for the ship, working as security. This means more outdoor work, which is nice most of the time. (Exceptions are when it’s windy and raining. Then one tries to flee indoors for as long as possible.)

Depending on the nationality of the passengers, we hoist flags for the ship. Iceland is always present, and always on the left, according to Icelandic flag rules.

The way to the town centre, where the tourist can spend their delicious money.

This is summer, which means bright nights. We have sunsets, since we are south of the arctic circle, but they are short-lived in the summer, and the sky is blue the whole night. This picture is taken some while ago at about 1:30 in the morning, when sunrise was just before 2:00. Sunset is at 1:00 now (because the solstice was yesterday) and sunrise at 1:30.

Shortly before sunset. Here, the sun sets in the north, not the west.

The small-boat harbour at around midnight.

June 17th is the yearly celebration of Iceland’s independence in 1944. On that day one can see a lot of flags. This is the main stadium in the town, which is used by the two biggest teams here, Þór and KA. The teams are building their own stadiums now, so this one doesn’t have long to live. I find that rather unpleasant, but that’s the direction the teams choose to go.

7°C isn’t considered summer weather everywhere. Here it’s normal. If you think it’s cold, wear a warmer coat and stop complaining.

On this holiday – June 17th – it is customary to rain. A sunny June 17th is a rare occurrence.

The new concert/culture/something house in town. A controversial one, for many like it but many think it’s ugly. It’s almost built nonetheless, so we better hold some concerts there to make it worth the effort, money and change of scenery (which I find the most influential factor).

Akureyri centre.

The river that flows through town and splits it in two. When it rains it turns brown and muddy.

Yesterday my home team (Þór – playing in white/red colours) played a match. They ended up winning, which was nice, but Iceandic second-tier football turns out to not be the highest quality football money can buy.

An example of the incredible source of quality football that can be found in the Icelandic 1. division. I I have labelled where the ball is on the picture, but the player’s intention was to score a goal. He was unsuccessful.

Those who read this, feel free to comment as you wish in whatever language you like; Russian, English; Spanish; German; French; Esperanto… I’ll probably manage to decipher. Korean is harder, but you can try.

Endalaus spenna alltaf hreint…

þegar maður bíður í marga klukkutíma á flugvöllum. Ég er í Moskvu, en í þetta skiptið fæ ég ekki að sjá Kreml eða Basilsdómkirkjuna, heldur aðeins hinn háæruverðuga Domodedovoflugvöll. Ég ætla að reyna að dotta eitthvað.

I’m in the middle of waiting for my next flight, technically finding myself in Moscow but unable to see any landmarks such as the Kremlin and St. Basil’s Cathedral. I’ll have to make do with Domodedovo airport. Now I’ll try to snooze a bit.

Uppsafnað blogg.

Hér kemur stór og myndskreytt færsla. Smellið á „read the rest…“ til að lesa. Ástæðan fyrir að þetta hefur dregist er að textalengdin (með þýðingunni) er farin að slaga upp í sæmilega skólaritgerð. Endilega takið nokkra daga í að lesa og skoða til enda.

Here’s a big and largely illustrated entry. Click on “read the rest…” to read (really?) The reason for the delay is that the volume of the text (including the translation) is approaching an average school paper. Take days to read to the end. Bring your friends.

Enn meiri tafir

Ég byrjaði að skrifa texta or er búinn að taka saman myndir, en fékk svo leiðinlegt kvef, svo ég hef ekki haft neina orku í að gera nokkurn skapaðan hlut. Ég fer í dýragarðinn í Novosibirsk á morgun, tek myndir þar og birti svo stóra myndafærslu með myndum undanfarinna vikna.

I started writing an entry and I’ve compiled photos, but then I caught cold and haven’t had energy to as much as stand straight. Tomorrow I’ll go to the zoo, take some pictures and publish a photo-fat entry here to show how I’ve occupied myself the last three weeks or so.

Smá leti

Ég ætlaði að blogga fyrir viku sem ég svo gerði ekki. Ekki mun ég heldur segja neitt núna. Ég mun hins vegar blogga á allra næstu dögum, og myndir fylgja með.

I was going to blog a week ago but didn’t. Neither will I say anything of interest now. I will however blog soonalicious and post photos.

Athafnasemi

Á miðvikudaginn fór ég í fyrsta skipti á skemmtistaðinn Bunker, sem aðrir útlendingar stunda annars reglulega. Það var víst einhverskonar Sovéskt partý í tilefni þess að 22. apríl er afmælisdagur Leníns. Þetta sovéska partý var varla svo frábrugðið öðrum skemmtistaðakvöldum fyrir utan það að á skjáunum (sem ég býst við að venjulega sýni tónlistarmyndbönd eða þvíumlíkt) mátti sjá Brésnév ávarpa myndavélarnar.

On Wednesday I visited the club Bunker for the first time which other foreigners seem to frequent. There was a Soviet party because April 22nd is Lenin’s birthday. This was presumably similar to any conventional Bunker night apart from the Brezhnev address that was displayed on the monitors (which I presume usually show music videos).

Svo komst ég í fótbolta í gær og er með strengi núna.

Yesterday I got a chance to play football, so my muscles are sore today.

Meira frá því síðar, ég er að leggja upp í smá ferð og mun líklega blogga á mánudag eða þriðudag.

More of that later. I’m going on a short trip now and might blog again on Monday or Tuesday.

Hlýindi

Gærdagurinn var frekar hlýr og svo rigndi í dag. Það er ekki laust við að maður sé orðinn nokkuð sumarlegur. Nú þyrfti maður bara að komast í fótbolta einhversstaðar.

Yesterday was quite warm and today saw a bit of rain. The mood here is getting rather summery. Now I just need to find a place to play football.

Ég horfði á leik Liverpool-Arsenal rétt í þessu (ég hef ekki aðgang að beinum útsendingum, en ég horfi oft á leiki sem ég hef hlaðið niður frá rússneksum nemendum.) og hvílíkur leikur. Ekki þarf að spyrja að því að lýsandinn rússneski var að deyja afákafa þegar Arshavin raðaði inn mörkunum. Hann er Eiður Smári Rússlands.

I watched Liverpool-Arsenal just now (I download matches from other students because I have no access to a live broadcast) and what a match. The Russian commentator was losing his head out of enthusiasm when Arshavin produced his 4 goals. He’s to Russian football what Michael Jackson is to the mentally ill.

Hér er mynd af mér við hitamæli í gær. Ég veit að íslendingar samgleðjast alltaf náunganum þegar hann er í þægilegra loftslagi en stöðugu norðanroki. Öðru eins er spáð á föstudaginn.

Here’s a picture of me by a thermometer. This kind of weather is unheard of at this time of year on the ice cube in the sea, which is perfectly in accordance with the fact that that’s not where I am.

Þessi hitamælir tók sumarið aðeins of snemma samt. Neminn var að öllum líkindum étinn af kameldýri sem þvínæst gekk aftur til Egyptalands.

This thermometer was confused though. The sensor probably was eaten by a camel that then walked back to Egypt.